കവി അയ്യപ്പന് ഒരു കൂടില്ലാത്ത ഓര്മയായി.
വെയില് തിന്ന ഒരു പക്ഷിയുടെ കൂടില്ലാത്ത ഓര്മ്മകള് നമ്മെ ചിലരെയെങ്കിലും വേട്ടയാടും.
ഒരു സര്ഗത്മാവിനു എന്തിനാണ് ഒരു കൂട്?
എത്രയെത്ര കവികളും സര്ഗധനരായ മനുഷ്യരും അങ്ങനെ വീടില്ലാതെ കൂടില്ലാതെ ആകാശത്തിന്റെ അനന്തമായ കൂരയ്ക് കീഴില് അങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയുന്നു?
കൂടുകള് വിട്ടു അനന്ത വിഹായസ്സിലേക്ക് തീര്ത്ഥാടനം പോയ/പോകുന്ന എത്ര മനുഷ്യര്?
സൂഫിമാര് സന്യാസികള് അങ്ങനെ പേരെടുത്തു പറയാന് കഴിയാത്ത എത്രയോ പേര്.
അവനും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു. ഇപ്പോള് ഒരു നക്ഷത്രമായി നമ്മെ നോക്കി മദ്യലഹരിയുടെ അനന്തമേഘങ്ങലില് അവന് നമ്മോടു ചിരിക്കുന്നുണ്ടാവാം.
നീ ഇനി അനശ്വരന്- ഇതുവരെ നശ്വരനും.
ഭാഗ്യം, ഇനി നിനക്ക് ആരും ഒന്നും നിഷേദ്ധിക്കില്ലല്ലോ!
വെയില് തിന്ന ഒരു പക്ഷിയുടെ കൂടില്ലാത്ത ഓര്മ്മകള് നമ്മെ ചിലരെയെങ്കിലും വേട്ടയാടും.
ഒരു സര്ഗത്മാവിനു എന്തിനാണ് ഒരു കൂട്?
എത്രയെത്ര കവികളും സര്ഗധനരായ മനുഷ്യരും അങ്ങനെ വീടില്ലാതെ കൂടില്ലാതെ ആകാശത്തിന്റെ അനന്തമായ കൂരയ്ക് കീഴില് അങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയുന്നു?
കൂടുകള് വിട്ടു അനന്ത വിഹായസ്സിലേക്ക് തീര്ത്ഥാടനം പോയ/പോകുന്ന എത്ര മനുഷ്യര്?
സൂഫിമാര് സന്യാസികള് അങ്ങനെ പേരെടുത്തു പറയാന് കഴിയാത്ത എത്രയോ പേര്.
അവനും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു. ഇപ്പോള് ഒരു നക്ഷത്രമായി നമ്മെ നോക്കി മദ്യലഹരിയുടെ അനന്തമേഘങ്ങലില് അവന് നമ്മോടു ചിരിക്കുന്നുണ്ടാവാം.
നീ ഇനി അനശ്വരന്- ഇതുവരെ നശ്വരനും.
ഭാഗ്യം, ഇനി നിനക്ക് ആരും ഒന്നും നിഷേദ്ധിക്കില്ലല്ലോ!
അഭിപ്രായങ്ങള്
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ